« و چون مذهب اشعريه كه واضعش ابو الحسن اشعر است » . بايد دانست كه در غالب موارد نسخ قديمهء نقض از ابو الحسن مذكور بلفظ « اشعر » تعبير شده است نگارنده در غالب موارد آن را « اشعرى » ضبط كرده است ارباب فضل خودشان بتحقيق حال بپردازند بلى در جمع اين كلمه حذف ياء صحيح است فيروزآبادي گفته « و الاشعر اسم شاعر بلوى و لقب عمرو بن حارثة الاسدى و لقب بنت بن ادد لانه ولد و عليه شعر و هو ابو قبيلة باليمن منهم ابو موسى الاشعرى و يقولون : جاءتك الاشعرون بحذف ياء النسب » زبيدى در تاج العروس نسبت بشرح عبارت اخير گفته : « و يجمعون الاشعرى بتخفيف ياء النسبة كمال يقال قوم يمانون ؛ قال الجوهرى : و يقولون : جاءتك الاشعرون بحذف ياء النسب ، قال شيخنا : و هو وارد كثيرا فى كلامهم كما حققوه فى شرح قول الشاعر من شواهد التلخيص : هو اى مع الركب اليمانين مصعد * جنيب و جثمانى بمكة موثق » . حاجى شيخ عباس قمى ( ره ) در الكنى و الالقاب گفته ( ج 2 ؛ ص 30 ) : « الاشعرى بفتح الهمزة و سكون الشين و فتح العين المهملة نسبة الى اشعر و اسمه بنت بن ادد بن زيد بن يشجب و انما قيل له اشعر لان امه ولدته و الشعر على بدنه ؛ كذا عن السمعانى ، و ينسب اليه على بن اسماعيل بن ابى بشر رئيس الطائفة الاشعرية الذي تقدم فى ابو الحسن الاشعرى » . استدراك از جملهء موارد ذكر زامهران و مصلحكان در كتاب نقض ( ص 64 ) عبارت ذيل است : « و يا اين نقصان هم عائد باشد برافضيان تا بعد از دويست و سى سال در زادمهران و مصلحكان « 1 » لعنت كنند » . چون ميبايستى نگارنده اين عبارت را در موضع خود از مقدمهء حاضر ( ص 77 ) نقل كند و به جهت غفلت نقل نكرده است در اينجا استدراك نمود . نيز از موارد ذكر مصلحكان ( بنابر نسخهء ) صفحهء 80 سطر دوم است فراجع ان شئت . فائدة - در آخر نسخهء مخطوطى از صحيفهء كامله كه بدستم رسيد رواياتى مندرج يافتم از آن جمله اين روايت است با اين سند « وصية النبى صلى اللّه عليه و آله و سلم لأمير - المؤمنين على بن ابى طالب عليه الصلاة و السلام : الحمد للّه حق حمده و الصلاة على خير خلقه محمد و صنوه و ذريته الائمة الاطهار يقول العبد الضعيف المذنب الفقير الى رحمة اللّه تعالى على بن احمد المشهدى الغروى المعبر المعروف بابن القاشانى احسن اللّه عاقبته بمحمد و آله الطاهرين : حدثنى شيخى المولى الشيخ الامام العابد الزاهد ظهير الملة و الدين حجة الاسلام و المسلمين عماد الحاج و الحرمين بقية المشايخ ابو الفضل محمد بن الشيخ قطب الدين الراوندى رحمه اللّه و اجازنى بقراءتى عليه بمدرسته ببلدة الرى بمحلة باب المصالح فى شهور سنة تسع و تسعين و خمسمائة قال اخبرنى الشيخ العفيف ابو عبد اللّه جعفر بن محمد ابن احمد بن العباس الدروستى « 2 » رحمه اللّه فى مسجده بقرية « 3 » فى شهور سنة اثنى و ثلاثين و اربعمائة عن شيخه الحافظ جعفر بن على المونسى القمى رحمه اللّه عن مشايخه عن انس بن

--> ( 1 ) در نقض بغلط « مصلحگاه » چاپ شده است . ( 2 ) كذا : و الصحيح : الدوريستى - ( 3 ) كذا و لعله : در بقريته »